< terug naar nieuwsoverzicht

Hallo, ik ben Roos Fountain

Bericht geplaatst op: 16-03-2017

Vanaf maart tot en met de Vredesweek ga ik aan de slag bij PAX als stagiair Vredeweek. Tegelijkertijd ben ik bezig met de master Peace, Trauma & Religion aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Vrede is voor mij vanuit mijn studie, maar ook persoonlijk, een belangrijk thema.


Vorige week liep ik rond op een ónvredige plek. Ik was Israël en Palestina, op plekken waar mensen van Joodse komaf en Arabische komaf in onvrede met elkaar leven. Daar liep ik op een weg, verdeeld door het midden. De een loopt rechts, de ander links, daartussen betonnen blokken met een ijzerwerk erop. Je loopt door een winkelstraat waarboven dichte ijzeren netten gespannen zijn, omdat de mensen die erboven wonen stenen en vuil gooien op de mensen beneden. Op zo’n plek besef je je opnieuw wat vrede betekent.

Vrede en aan vrede werken is nodig, maar hoe? Dat vroeg ik me af. Afgelopen zomer las ik in een boek de volgende zin: ‘Peacebuilding is resisting the forces of death & upholding  the vulnerability of life’. In het Nederlands: ‘Bouwen aan vrede is het tegengaan van de krachten van de dood & het eren en hooghouden van het kwetsbare leven’. Voor mij is dit een concretisering van het begrip vrede.

In Bethlehem zag deze ‘doodskracht’ eruit als een muur met soldaten erop die soms schoten met traangas en rubberkogels. Het tegengaan was het organiseren van kinderkampen vlak naast diezelfde muur, waar kinderen even konden spelen in een speeltuin. Of het gooien van verfballonen op de muur om aan te geven ‘we willen deze muur hier echt niet, maar we gaan niet terugschieten.’ Het eren van het kwetsbare leven kreeg de vorm van moeder Islem, die in een vluchtelingenkamp getalenteerde onderwijskrachten verzamelde. Met hen samen richtte ze een school op voor haar gehandicapte zoon en andere kinderen die bijzondere aandacht nodig hebben.

Vrede is zoals een nieuw blaadje, als ze er is, dat geeft ze ons ruimte (zuurstof) om in te leven. Als de vrede niet verstoord wordt dan is die ruimte om te leven vanzelfsprekend. Soms moet vrede bewaakt worden door een kleine ingreep die zichtbaar wordt in allerlei vormen om ons heen. Je ziet het als er na een ruzie gezegd wordt: ‘Zullen we het weer goedmaken?’ Soms moet vrede bewaakt worden tegen grotere krachten (bulldozer) die de vrede proberen te verstoren: Bijvoorbeeld als grote leiders oproepen tot het haten van elkaar of als er plannen zijn om bommen te maken om het leven te vernietigen.

Dan moeten we opstaan voor vrede en praten over redenen om lief te hebben in plaats van te doden. En tegenwicht bieden tegen die stemmen van geweld en oorlog.

Vrede. Wie durft? 

 

< terug naar nieuwsoverzicht